حرفهای تو دل بروووو
شریف ترین دلها دلی است که اندیشه ی آزار کسان درآن نباشد.... کسی را میهمان ِ تنهایی ام نمیکنم .....، امّا اگر کسی سراغ ِ تنهایی ام آمد ....، قَدمَش بر دل .....!!!! ......................................................................................................................... بهانه را دو دستی تقدیم ِ کسی کن .....، که برای ِ عبور از تو ....، دربدر دنبال "بهانه" می گردد ...!!!!! .......................................................................................................................... به بُغض هایم رنگ ِ "لبخند" زده ام .......! جدّی نگیر........... ! به تلنگُری بندند.... !!!!!!!!!! سمت ِ من ..........، نه بـرف... و نه بـاد... "دلهُــره" است که میـوزد .! ...................................................................................................................... از دلم لرزه نگار ...............، خبرِ از حـادثه یِ "آمدنت" آورده ....!!!!!!! دور نیستم.. جایی در همین حوالی ......، آنقدر "رُسوا" می نویسم ......!!!!!!!!!!!!! که بوی ِ نوشته هایم ، از هزار فرسنگی می آید ! یک نفس ِ عمیق بکش !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ....................................................................................................................... حضور هیچکس در زندگی ما اتفاقی نیست...خداوند در هر حضوری رازی نهان کرده است برای کمال ما ، خوش آنروزی که دریابیم راز حضور یکدیگر را... ....................................................................................................................... به هر راهی رفتم............................ ، تو مقصد شدی ....!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ....................................................................................................................... یک سوال.. خیال ، محال است .......!!؟ ولی چه بی رحمانه تو را ............،"نفس" میکشم در آن !! ....................................................................................................................... یک روز عاشق می شوی و میفهمی .......، که رویـای ِ"باران" کویـر را کویـرتر می کند !! ........................................................................................................................ انگشتهای ِ "هیــس" ، ما را از هـر طرف نشانه گرفتنـد ! انگار غوغای ِ چشمهای ِ من و تـو ، "سکوت" را در آن کتابخانه ، رعایت نکرده بـود برق در ایران ِ باستان کشف شده بود .......، برای نخستین بار .......! آن زمان که پیرمردی نقّاش ...........، تصویری از چشمهای ِ تـو کشید....... !!!!!!!!!!!!!!!!!! ........................................................................................................................ .پلکهایم را آنقدر روی ِ هم میفشارم......... ، تا مبادا "رفتنت" را ببینم....!!!!!! امّـا ، صدای ِ گام هایت .....!!!!!!!!!!!!!! ........................................................................................................................ دیشب ....، صدای ِ گریه ی یک مرد شبیه ِ من ....، پُشت ِ در... ، مزاحم "خواب ِ" شما نشد ......!!!!!!!!!؟ ................................................................................................. نامت را مشق میکنم ، این بار بی نقطه.... ! تا مبادا نگاه ِ هرزه ای بخواندَت ...! بعد از "رفتنت" ..............، آینه ها مرا نشان نمی دهند...................... !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ...................................................................................................................... "دل"... این کلمه ی بی نقطه .......، گاهی تنگ می شود برای* تو* تا حدّ ِ یک "نقطه".......!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ....................................................................................................................... نمی دانم چرا برف ها را مظهر سفیدی و پاکی قلب ه ا می دانند ؟ایا برای این نیست که برف ها زود ذوب می شوند ؟؟؟؟؟؟؟؟ ....................................................................................................................... گاهی باید بی رحم بود ....نه با دوست ! نه با دشمن ! که با خودت ....و چه بزرگ میکندت آن سیلی که خودت میخوابانی بر صورتت ....گاهی...با خود بی رحم باشی...بی رحم تر!!! گاهی دست خودمو میگیرم میبرم هواخوری ، یاد تو هم که همه جا با من است ، تنهایی هم که پا به پایم میدود، میبینی ؟ وقتی که نیستی هم جمعمان جمع است..... ..................................................................................................................... حکایت ما آدم ها ........ حکایت کفشاییه که ....... اگه جفت نباشند ...... هر کدومشون ........هر چقدر شیک باشند ........ هر چقدر هم نو باشند تا همیشه ...... لنگه به لنگه اند ...................... کاش ....... خدا وقتی ادم ها رو می آفرید ........ جفت هر کس رو باهاش می افرید ........ تا این همه آدمای لنگه به لنگه زیر این سقف ها ....... به اجبار خودشون رو جفت نشون نمی دادند ........ ...................................................................................................................... گاهی باید بی رحم بود ....نه با دوست ! نه با دشمن ! که با خودت ....و چه بزرگ میکندت آن سیلی که خودت میخوابانی بر صورتت ....گاهی...با خود بی رحم باشی...بی رحم تر!!! ................................................................................................................... حضور هیچکس در زندگی ما اتفاقی نیست...خداوند در هر حضوری رازی نهان کرده است برای کمال ما ، خوش آنروزی که دریابیم راز حضور یکدیگر را... برای دلم، گاهی مادری مهربان میشوم، دست نوازش بر سرش میکشم، میگویم: «غصه نخور، میگذرد …» ........................................................................ من و تو! ....................................................................... خدایا ! دستت را از روی اسپیس بردار........ بس نیست این همه فاصله؟ ....................................................................... عاشقانه های هندسی من زاویه ام. ...................................................................... برای تا ابد ماندن باید رفت ... گاهی به قلب کسی ... گاهی از قلب کسی !
برای دلم، گاهی پدر میشوم، خشمگین میگویم: «بس کن دیگر بزرگ شدی ….»
گاهی هم دوستی میشوم مهربان، دستش را میگیرم، میبرمش به باغ رویا …
دلم ، از دست من خسته است .
در کافه !
کنج دیوار !
روبروی هم !
قهوه را نخوردیم !
حرف هایمان به اندازه کافی تلخ بود !
هزار سال هم که بگذرد من همینم.دریغ از یک درجه که چاق یا لاغر شوم.
تو بیا مکملم باش.
